Akıllı sözleşme

Akıllı sözleşme ( kendiliğinden yürütülen sözleşme, blok zinciri sözleşmesi veya dijital sözleşme olarak da bilinir), blok zinciri üzerinde sözleşmelerin yürütülmesini otomatikleştirmek için tasarlanmış elektronik bir algoritmadır. Akıllı sözleşmelerin temel fikri, taraflar arasında sözleşme şartlarının farklı yorumlanmasını ortadan kaldırmaktır.

Akıllı sözleşmeler fikri, 1996-1997 yıllarındaki çalışmalarında e-ticaret işlemlerini gerçekleştirmek için kullanıcı arayüzleriyle bilgisayar algoritmalarının kullanılmasını öneren Nick Szabo'dan kaynaklanmıştır . Szabo, sözleşme şartlarının matematiksel araçlar ve programlama dilleri kullanılarak tanımlanmasını öngörmüştür. Akıllı sözleşmeler fikri ilk olarak Vitalik Buterin tarafından Ethereum projesinde (2013) uygulamaya geçirilmiştir.

Szabo'nun fikrinin uygulanması, aşağıdaki faktörlerden dolayı akıllı sözleşmenin güvenilirliğini ve korunmasını sağlayan blockchain teknolojisinin ortaya çıkışıyla mümkün oldu:

• Merkezi olmayan sistem türü. Sözleşmenin bir kopyası birçok ağ düğümüne dağıtılan bir kayıt defterinde saklandığından, sözleşmenin taraflarından hiçbiri belgenin metnini değiştiremez.
• Veritabanlarını açın. Sözleşmenin şartları tüm blockchain katılımcılarına açıktır ve bu da sözleşmenin yürütülmesinin denetimini basitleştirir.
• Sözleşme şartlarının resmileştirilmesi. Sözleşme şartlarının kontrol edilmesi ve yerine getirilmesi program koduyla gerçekleştirilir (if-this-the-that (IFTTT))Bu nedenle, sözleşmenin yanlış yürütülmesi olasılığı ortadan kaldırılmıştır.
• Atomik işlemler. Sözleşme ya başarıyla uygulanacaktır ya da hiç uygulanmayacaktır.
• Turing bütünlüğü. Ethereum'da sunulan blok zinciri, yerleşik bir Turing-complete programlama diline sahiptir; bu sayede kullanıcılar herhangi bir sözleşmeyi kendileri oluşturabilirler.